45 jaar jeugdtheater
Jeugdtheatergroep door de jaren heen

45 jaar jeugdtheater

Speelster van het eerste uur

Netty Dielissen herinnert zich

In 1978 zag ik een oproep in het Brabants Dagblad voor nieuwe spelers bij de Kersouwe waar dat jaar "De Kaukasische Krijtkring” van Brecht  zou worden gebracht in een grote bezetting. Ik meldde me aan en heb met veel plezier dat jaar gespeeld onder regie van Ad van der Ven.

Een jaar later kwam er een nieuwe regisseur, Edgar Danz, die nieuwe wensen had en besloot Moeder Courage met een kleine bezetting te gaan spelen.
Velen vielen in 1979 dus buiten de (Kersouwe)boot……..

Toen ontstond er in een kleine groep, waar ik ook deel van uitmaakte, het idee om een eigen Kersouwevoorstelling te gaan maken voor kinderen.
Met Bart van Schijndel en Ad Donkers aan het roer was dit in korte tijd voor elkaar en dankzij de volledige medewerking van het bestuur konden we snel starten. 

De repetities, aanvankelijk bij Bart thuis en door hem geregisseerd, werden later voortgezet in ons theater. 
Het was een verrassende cast met doorgewinterde acteurs en nieuwkomers maar alle neuzen stonden dezelfde kant op om Koning Tourmalijn tot een succes te maken.
We speelden onze voorstelling in Empel, Uden, Berchem en uiteraard in onze eigen Kersouwe.

Blijkbaar is het gelukt om het Bestuur ervan te overtuigen dit experiment voort te zetten en alle steun te verlenen die het verdiende tot en met een eigen theater!!

Het Jeugdtheater De Kersouwe was geboren!!

Speelster van het eerste uur

Of ik voor de Kersouwe geboren ben, dat is niet duidelijk. Wel werd ik er al in de kinderwagen naar toegereden, zo’n dikke 60 jaar geleden. Jeugdtheater was er toen nog niet. Maar wel wat nu de “grote productie” heet. En mijn vader was de regisseur. En zo kwam het dat ik in mijn jeugd vele zomers in de Heeswijkse bossen verbleef. Ik herinner me nog de schommels naast de veel kleinere kantine toen.

Mijn vader vertrok, maar ik kon de Kersouwe niet loslaten en bleef. Intussen was pianospelen mijn passie geworden, en ging ik mee muziek maken bij de voorstellingen. Met een paar enthousiastelingen richtten we een cabaretgroep op, en daar kwam ook een bandje uit voort. De voorstellingen voor volwassenen verloren hun charme voor mij, en zo kwam ik terecht bij wat toen het kindertoneel was. En daar kon ik, samen met mijn vrienden uit de band, mijn muzikale talenten laten horen. Zelf heb ik ook veel muziek “geschreven” (ik lees geen noot) voor die voorstellingen. Zoveel herinneringen zijn er niet meer uit die tijd, maar de meeste nummers speel ik nog zo uit m’n hoofd. Gelukkig zijn er nog video’s, die brengen veel dingen terug. En ook de mensen die meededen: sommigen lopen nu nog rond op het theater, net als ik een stuk ouder, anderen zijn helaas niet meer onder ons.

Het jeugdtheater gaf mij ook iets heel waardevols: het eerste jaar was ze chauffeur en schooljuffrouw, het jaar erop Sneeuwwitje. Dat trok meer aan, en na zo’n 38 jaar zijn we nog steeds samen. Gelukkig kwamen de zeven dwergen niet mee. Wel kregen we een zoon en een dochter. Vol trots zie ik haar nu toneelspelen en zingen bij de Kersouwe, van wie zou ze dat nu hebben?

Het was een mooie tijd: Stokkerlok en Millipilli, De Maanezel, Een Kostbare Vondst, en De Pestvogeltjes. Nu weer terug in de muziek bij de grote productie. Maar wie weet, zal de geschiedenis zich herhalen? 

1658